Dirk Harting (1817-1892) was in de 19de eeuw een vooraanstaand theoloog en doopsgezind predikant. In opdracht van de Synode van de Nederlands Hervormde Kerk, raakte hij in 1853 betrokken bij de totstandkoming van een nieuwe “synodale” vertaling van het nieuwe testament. In deze vertaling, die in 1866 werd gepubliceerd, komt de vertaling van de evangeliën en het bijbelboek Handelingen van zijn hand. Dit vertaalwerk heeft ongetwijfeld invloed gehad op de totstandkoming van het Grieks-Nederlands Handwoordenboek op het Nieuwe Testament, dat verscheen in de periode 1861-1863. Een tweede geheel herziene editie verscheen in 1888.
Dit woordenboek van Harting wordt nog steeds hoog gewaardeerd en veelvuldig als naslagwerk gebruikt.
