Na het schrijven van twee boeken kon Geurt Jan van Ommeren niet stilzitten. Hij had nog verhalen in zijn hoofd zitten die hij op papier wilde zetten.
Verhalen die hij gehoord had, zelf bij was of gewoon uit zijn duim heeft gezogen. Op zijn computer heeft hij de verhalen uitgetypt. Dit keer niet in het Nederlands, maar juist in de taal waarmee hij is opgegroeid.
Omdat het een verzameling van diverse verhalen is, noemde hij het “Losse flodders, op z“` n Zoels gezeed”.
Na zijn dood op 6 juni 2017 is dit manuscript tevoorschijn gekomen en is besloten om dit postuum uit te brengen.
Zoals Geurt Jan schreef in zijn voorwoord:
“Van deeze “losse flodders”, zoas `k ze genoemd hè, zal wel gien mins wakker ligge en da`s ok nie de bedoeling. Hoofdzaak is, da t` r toch nog iets van da aauwe Zoelse diejalèk bewaord zal blijve.”
