Nederlands dichter en beeldend kunstenaar Lucebert (1924-1994) is het uitgesproken voorbeeld van een dubbeltalent. Meer dan eens is de vraag gesteld – maar niet echt beantwoord – naar het verband tussen beide kanten van zijn kunstenaarschap. Zelf heeft Lucebert het antwoord altijd ontweken.
In dit boek, dat vooral gaat over zijn vroege werk, toont Marleen Slooff aan dat er wel degelijk sprake is van kruisbestuiving. Dat geldt allereerst voor de verwante thematiek van zijn gedichten en zijn kunstwerken. Maar ook voor de manier waarop de dichter Lucebert als het ware ‘tekenend’ en ‘schilderend’ omgaat met de taal.
