“Eigenlijk wil ik gewoon dat ik speciaal ben, maar dat ben ik niet, daar komt het uiteindelijk allemaal op neer. Andere mensen hopen dat waarschijnlijk ook, maar we zijn met meer dan zeven miljard op de wereld, er komen altijd mensen bij, waarom zou ik speciaal zijn of me onderscheiden van die enorme massa van anderen. Ik heb geen uitzonderlijk talent of vaardigheid, er is geen enkele reden waarom ik op één of andere wijze de aandacht zou kunnen trekken, en er zijn miljoenen mogelijkheden voor andere mensen om wél hun hoofd boven het gras uit te steken.”
Het leven van Alex is een aaneenschakeling van frustraties en zelfbeklag. Hij beslist dan ook zijn dagelijkse routine plots te doorbreken, en zonder doel te vertrekken.
