De gedichten van Bill Brongers zijn ‘ontzettend’ in meer dan één betekenis, en altijd in de beste zin van het woord. Met oa. ‘De huisvriend’, ‘ Een Fries drama’ en ‘Drie vergeten fabeldieren’.
Het meisje dat dringend weg moest
Hier zat ze, maar ze zit er niet meer.
Heilig is deze plaats, deze simpele stoel!
Heilig, heilig! Ze heeft er gezeten,
Ooit, maar nu is ze weg, voor eeuwig, o heer,
Zo treurig als het kan wezen
Om dronken te zijn en Bill Brongers te heten.
