De vrijmetselarij is noch geheimzinnig noch ongewoon; ze opent een heilzaam pad dat zich verzet tegen de tentakels van de religieuze fanatismen. De vrijmetselaar beantwoordt een streven naar vooruitgang door zijn zoektocht naar een spiritualiteit, die bevrijd is van dogma’s, en ook door actief te reageren op de uitdagingen van de 21ste eeuw. De vrijmetselaarsorde, een moderne inwijdingsmaatschappij, zet zich in voor een filosofische, filantropische en progressieve benadering.
Aangezien de vrijmetselarij noch een partij noch een kerk is, kan zij geen richtlijnen uitvaardigen met betrekking tot ons tijdelijk leven. Het is door zijn persoonlijke inzet dat de vrijmetselaar de vooruitgang kan bewerkstelligen. Dit vermogen om deel te nemen aan het beheer van de gemeenschap vloeit voort uit een ethische en dus individuele wil, die verder gaat dan de moraal.
Hiervoor moet de hedendaagse vrijmetselaar zich openstellen voor de burgermaatschappij van zijn land, samenbrengen wat verspreid is, zich laten gelden voor de vrijheid van denken, en, zoals Spinoza reeds deed, een duidelijke scheiding tussen burgerlijke en religieuze macht opeisen. In België wordt het tijd dat de vrijmetselarij naar buiten treedt. Niet met betrekking tot de organisatie of de ervaring van de rituelen, maar wel met betrekking tot de specificiteit en de werktuigen die, ondanks alle totalitarismen en obscurantismen, gedurende drie eeuwen actief deelnamen aan de emancipatie van de menselijke conditie.
