Ontroerend en raak, eigenzinnig en tijdloos: de poëzie van een van de meest zichtbare dichters van Nederland
F. Starik is een van die zeldzame dichters die met hun werk een brug naar een groter publiek weten te slaan. Door is onder meer Engels voor deur. Want met zijn elegante, zingende regels opent Starik vele deuren en laat ons mee naar binnen kijken, of niet. Uit het gedicht ‘Laat maar’: ‘Een deur die ook weer open kan/ nadat jij die dicht hebt gedaan, of andersom/ van open weer dicht, dat is pas echt een deur,/ anders is het gewoon een muur. Toch?’
Dood en leven, ernst en humor wisselen elkaar af, dikwijls zelfs in hetzelfde gedicht. Want dat leven is als een wankele steiger waarop je maar met moeite je balans kunt bewaren. Toch is hij altijd de moeite waard om beklommen te worden.
F. Starik (1958) was de afgelopen twee jaar stadsdichter van Amsterdam. Bij de afsluiting ervan verscheen een driedubbeldikke editie van de daklozenkrant, waarvan in twee weken 20.000 exemplaren werden verkocht. Hij werd onderscheiden met het Ereteken van Verdienste van de stad, een eer die eerder onder anderen Willeke Alberti, André Hazes en René Froger ten deel viel. Voor zijn gehele oeuvre werd Starik in 2009 bekroond met de Amsterdamprijs voor de kunsten.
