‘Ook dat is vaderschap. Steeds je verwachtingen naar beneden bijstellen.’
In zijn soepele stijl vertelt Xander Jongejan een licht-zwart verhaal over de behoefte om gezien te worden. In ‘De tafel van Tarzan’ delen vader en zoon herinneringen aan hun ongemakkelijke gezinsleven. Na de dramatische dood van hun vrouw en moeder proberen ze grip te krijgen op het onvermogen van de ander, altijd van de ander.
Xander Jongejan (1973) publiceerde eerder in eigen beheer de dichtbundel ‘Wat zijn de bananen duur’.
