Negentig jaar geleden legde architect Henry Van de Velde de laatste hand aan zijn plannen voor de bouw van de Boekentoren, de modernistische ‘opslagplaats’ van de Gentse Universiteitsbibliotheek. Zeven jaar later stond het 64m hoge bouwwerk er en werd zo de vierde toren van Gent.
Die Boekentoren heeft zoveel verschillende facetten. Het is een kunstwerk op zich. Het is een stadsmonument, een toeristische aantrekkingspool. Het is een bibliotheek natuurlijk, voor studenten, academici, maar bij uitbreiding voor iedereen. Het herbergt een schatkamer van zeldzame en kostbare collecties, handschriften en merkwaardige boeken. En de Boekentoren is ook een legende, een bron van verhalen over oorlog en restauratie, een biljart, een hond en een nalatenschap.
