Het gaat in ‘Op het verkeerde been’ niet alleen om terugblikken, ook krijgt de herinnering een recensie, een beoordeling. Soms moet de auteur zélf met de billen bloot, maar zonder te bang te zijn voor wat frisse zelfkritiek.
Zijn leven begint tijdens de stormachtige eindfase van de Tweede Wereldoorlog. Voor die baby, dat zielig stukje mens, geeft de dokter eigenlijk geen cent meer. En toch groeit er een sportman op, samen met drie broers en een zusje.
Een liefhebber op de racefiets, die eenentwintig keer de Mont Ventoux beklimt, voor het laatst op zijn vierenzeventigste en ondertussen bekroond met de Ridderorde der Malloten.
Rum verhaalt over een oma die emotioneel niet spoorde, een moeder die de hele wereld ‘wil kloten’ en een mopperende vader met te weinig courage (maar op wie hij uiteindelijk sterker lijkt dan hij ooit kon vermoeden).
En dan het onoplosbare mysterie van de erg jong gestorven opa Lubbe. Na acht jaar huwelijk herinnerde niets meer aan hem.
Dit boek is het verslag van een rijk leven in een overzichtelijk universum, gelardeerd met fietsverhalen. Vooral op en af die bizarre berg, de Midlife Mountain.
