Regelmatig tijdens genezingsdiensten of conferenties zijn kreten te horen als: Je moet geloven! Blijf in geloof staan! Hou het vast! Claim genezing! Sta in je autoriteit! In eerste instantie eenvoudige, duidelijke, ogenschijnlijk Bijbels klinkende zinnen. Enerzijds gesteld als voorwaarde om te kunnen genezen, anderzijds verwijtend wanneer genezing uitblijft. Op die manier denkt men de confident aan te sporen tot een wonderbaarlijk herstel.
Hoe ging Jezus en de discipelen met zieken om? En waarom op die manier? Onder welke voorwaarden genas Jezus mensen? Was dat op basis van geloof en/of initiatief nemen? Heeft Jezus ooit van ongeloof verweten? Bevestigd Hij geloof als oorzaak van genezing?
Kortom, genees je door geloof en ben je verwijtbaar als dat niet lukt? Om een antwoord op deze vragen te vinden wordt aan de hand van een zestal criteria, per genezingssituatie onderzocht hoe Jezus en de discipelen omgingen met hulpbehoevenden.
Gezien het pastoraal gelaagd onderzoek is dit tweede boek in de serie Gods omgang met ons een waardig vervolg op het eerste “Waarom Petrus moest verloochenen”.
