Veiligheid heeft een probleem. Gedurende tientallen jaren is het vruchtbare grond voor fabels, misverstanden en dwalingen geworden. Piramides, domino’s, ratio’s, certificering, het streven naar absoluten, regeltjes, audits, cultuurverandering, observatiesystemen, checklists, best practices, slogans zoals ‘safety first’, de jacht op fouten en onveilig gedrag, basisoorzaken
en risicomatrices; noem het maar op en iemand heeft het waarschijnlijk tot iets gemaakt dat niet de bedoeling was.
Hier spelen mechanismes zoals visies die doelstellingen worden, gereedschappen die buiten hun context worden gebruikt, zwart-witdenken, middelen die doelen worden, rituelen zonder begrip, correlatie in plaats van causatie en het geloof in gemakkelijke wondermiddelen.
Dit boek verzamelt bijna honderd dergelijke veiligheidsfabels. In beknopte en luchtige besprekingen kijkt Carsten Busch naar de zwakke punten van het
gebruikelijke denken binnen veiligheid en geeft hij aanzetten tot alternatieve benaderingen en verbetering.
